wtorek, 23 kwietnia 2013

Part 3 od Emily

Zobaczyłam zakłopotanie w jej oczach.
- Jedziemy na 2 tygodnie, na wieś - popatrzyła na mnie szybko, po czym spuściła wzrok.
- Bruke, coś ty narobiła?! - wykrzyczałam, starając się uspokoić oddech.
- Nie chciałam patrzeć jak za nim tęsknisz..
- Zdajesz sobie sprawe z tego, że ja tam nie pojadę, prawda?! - cisza. - Bruke, cholera. Odpowiedz.- nadal cisza.
Tam mieszkałam przez pierwsze 11 lat życia. Wyprowadziłam się, kiedy moja mama zakochała się w tacie Emily.
Zostawiliśmy tam tatę. Po 2 miesiącach od wyjazdu dostaliśmy informacje od policji, że tata nie żyje.
Nie moge tam wrócić.
- Emily, uspokój się- powiedział Maks, jednak ja tylko pokręciłam głową z niedowierzaniem. Miałam ochotę wybuchnąć płaczem, ale wtedy przypomniałam sobie słowa taty, kiedy razem z mamą kończyłyśmy pakować walizki do samochodu.
- Emily, bądź silna. - powiedział tata, przytulając mnie.- Cokolwiek by sie nie działo, możesz mnie zawsze odwiedzić. Nie ważne gdzie będe i co będe robić, możesz przyjeżdżać kiedy chcesz. - pogłaskał mnie.
- Kocham cię - powiedziałam. Puścił mnie, a ja pobiegłam do mamy.
- Emily, prosze...
- A spadaj! Po co mam tam jechać, co?!
- Rozerwać się! Nie możesz wiecznie siedzieć w domu!!
- Wychodze. Musze to przemyśleć, ale nie rób sobie nadziei...
I wyszłam . Nie miałam ochoty z nikim gadać.
Na dworze było gorąco, ale mimo to założyłam sweter.
Postanowiłam pójść nad staw.
Tam zawsze jest cisza, można coś przemyśleć.
Usiadłam na trawie, a wtedy ktoś zakrył mi oczy.
To pewnie Bruke . Powie mi, że nie odsłoni oczu dopóki się nie zgodze.
- Bruke, nie jade! Zrozum to wreszcie, bo to nie miłe .
Ale ku mojemu zdziwieniu nie była to Bruke ...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz